இந்தப்பழம் புளிக்கும் - 4

முந்தானைதாசன்

முரடன்

நான் அவளை காதலிப்பதை என்னால் அதற்குமேலும் மறுக்க இயலவில்லை. மற்றவர்களிடம் ஒப்புக்கொள்ளாவிட்டாலும் என்னே நானே ஏமாற்றிக்கொள்வதில் பயனில்லை. அவளும் என்னை காதலித்தாள் என்றே ஐயுற்றேன். ஆனாலும் அவளிடம் என் காதலை வெளியிடவில்லை. எனக்கு மிகவும் வெட்கமாகவும் அச்சமாகவும் இருந்தது. அவளைப்பற்றிய என் மதிப்பீடு முற்றிலும் தவறானால் என்ன செய்வது? நான் சொன்னதும் அவள் சிரிக்கத்தொடங்கிவிட்டால்?

என் கற்பனைகளெல்லாம் நான் பார்த்திருந்த திரைப்படங்களிலிருந்து எழுந்தவையே. காதல் திருமணம் நடப்பதைப்பற்றிய நடைமுறை அனுபவம் எனக்கு இல்லை. என் அனைத்து உறவினர்களும் எனக்குத்தெரிந்தவர்களும் பெற்றோர் ஏற்படுத்திய திருமணமே செய்திருந்தனர். ஒரு மனிதன் காதல்வயப்படும்போது அவன் என்னசெய்யவேண்டும்? எங்கே எடுத்துக்காட்டு? யார் முன்னோடி? யார் சொல்லிக்கொடுப்பது? ஒரே பதில் திரைப்படங்கள்! காதலை நான் கண்டிருந்த ஒரே இடம் அதுதான்.

ஆனால் திரைப்படங்கள் சில குறிப்பிட்ட கதையோட்டங்களின் அடிப்படையிலே அமைந்திருந்தன. அவற்றை நாம் மசாலா என்று அழைக்கிறோம். அவற்றிலொன்று ஒரு பெண் எளிய பின்னணியுடைய  ஒரு பையனை புதுமையாகக்கண்டு மயங்குவதும், திருமணமான சிறுகாலத்திலே மயக்கம் நீங்கி பிறகு வருந்துவதும்.

உண்மையில் அவளுக்கு என் பின்னணி தெரியாது. கொஞ்சம் தெரிந்திருந்தாலும் அவளுக்கு பழக்கமில்லாத வாழ்க்கைமுறையை அவளால் புரிந்துகொள்ளவியலாது. அவளுக்கு மேனாட்டு கழிவறைகளும் பொழிவுக்குழாய்களும் பழக்கமாயிருக்கலாம். எங்களூரில் புதர்களுக்குப்பின் போய்விட்டு பிறகு ஆற்றுக்குப்போவோம். மேலும் முக்கியமாக, எங்கள் தற்பண்பு[1]கள் ஒவ்வுமையாகுமா? ஒரு பட்டிக்காட்டான் அவள்சுவைக்கு பண்படாதவனாக தோன்றமாட்டேனா?

ஒரு ஞாயிற்றுக்கிழமை மாலை உலாவ வெளியே சென்றேன். ஒரு சிற்றுண்டிக்கடையை அணுகியபோது அவள் ஒரு குளிர்பானத்தை அருந்தி நிற்கக்கண்டேன். எனக்கு எரிச்சலூட்டியது என்னவென்றால், அதேவகையான குளிர்பானத்தை அருந்தி அவளெதிரில் நின்றுகொண்டிருந்த ஒருவனிடம் அவள் அரட்டையடித்துக்கொண்டிருந்ததுதான். அவள் என்னை கண்டாள். நானும் அவளை பார்த்தேன். என் கண்களை தவிர்த்தாள். சிறுக்கி!

அவர்கள் என்ன பேசிக்கொள்வார்கள் என்று சிந்தித்தேன். நானும் ஒரு குளிர்பானம் அருந்தும் சாக்கில் அவர்களருகில் நின்று ஒட்டுக்கேட்க எண்ணினேன். ஆனால் என்னிடம் பணமில்லை. நான் அவளை அணுக, அவள் பதற்றமடைந்தாள். தன் கைக்கடிகாரத்தை பார்த்துவிட்டு, “போகலாமா? திரைப்படம் தொடங்கிவிடும்,” என்றாள்.

ஆ!? அவனுடன் திரைப்படம் பார்க்கப் போகிறாள்! வரைமுறையற்றவள்! ஒருவேளை எனக்குத்தான் அவளுடைய வாழ்க்கைமுறை புரியவில்லையோ? பல ஆண்களை மயக்குவதுதான் ஒயிலா? பண்பட்டிருப்பதற்கும் உயர்குடியைச்சார்ந்திருப்பதற்கும் அதுதான் பொருளா? அதை நான் இயல்பாக எடுத்துக்கொள்ளவேண்டுமா?

அவன் அருகில் நின்றிருந்த இருசக்கரவுந்தியை உதைத்து தொடக்கினான். அவள் பின்னிருக்கையில் நளினமாக ஏறி அமர்ந்துகொண்டு அவன்தோளை பிடித்துக்கொண்டாள். சென்றுவிட்டனர்.

நான் என் அறைக்கு ஓடிவந்து பூட்டிக்கொண்டேன். அழுகையாக வந்தது. எனக்கு கோபமும் ஏமாற்றமுமாக இருந்தது. அவனிடம் அவள் என்ன கண்டாள்? நான் என்னை கண்ணாடியில் பார்த்துக்கொண்டேன். பக்கவாட்டில் திரும்பி என்பக்கத்தோற்றத்தை கண்காணித்தேன். அவள் அழகன்தான். ஆனால் நானுந்தான். வேறுபாடு அந்த இருசக்கரவுந்தியா? அப்படியானால், நான் நன்றாக படித்து, பெரிய வேலையிலமர்ந்து, நிறைய பணம் சம்பாதித்து, ஒரு கார் வாங்கி, அதன்பின்… அவளை என் காரில் திரைப்படத்துக்கு அழைத்துச்செல்வேன்!

எங்கள் முதலிரவு. நான் பார்த்திருந்த சில திரைப்படங்களில் வருவதுபோல், நான் சீற்றத்துடன் படுக்கையில் அமர்ந்திருந்தேன். தோழிகளையும் அவர்களுடைய சிரிப்பொலிகளையும் புறக்கணித்து, அவள் தற்பெருமையுடன் அறைக்குள் நுழைந்தாள். குவளையில் பாலும் சில பழங்களும் உள்ள ஒரு தட்டு அவள்கையில் இருந்தது. கதவை தாழிட்டு உள்ளே வந்தாள். தட்டை மேசையில் தடாலென்று போட்டுவிட்டு என்னருகில் தொப்பென்று அமர்ந்தாள். நான் அவளையே பார்த்துக்கொண்டிருந்தேன்.

“இதெல்லாம் பழங்கால வழக்கங்கள், இல்லை?” என்றாள்.

நான் அவளையே பார்த்துக்கொண்டிருந்தேன்.

“என்ன? பால் வேண்டுமானால், எடுத்து குடியேன்,” என்றாள்.

நான் அமைதியாக அவளையே பார்த்துக்கொண்டிருந்தேன். வழக்கம்போல் அவள் பேசியபோது உதடுகள் அசைந்த அழகை கண்டேன்.

“ஏன் அப்படிப்பார்க்கிறாய்? அப்படி ஏறிட்டுப்பார்ப்பது நாகரிகமில்லை என்பது தெரியாதா?”

அவளுதடுகள் உரோசாவின் இதழ்களைப்போலிருந்தன. நான் துள்ளியெழுந்து அந்த மென்மையான மயக்கும் இதழ்களில் அழுந்த முத்தமிட்டேன்.

அவள் பக்கவாட்டில் திரும்பி என் முத்தத்தை களைய துப்புவதுபோல் பாவனைசெய்தாள்.

என்ன திமிர்! கன்னத்தில் ஒரு அறை விட்டேன். அவள் என் கன்னத்தில் திருப்பி அறைந்தாள்.

“சீ, முரடா! ஒரு பெண்ணிடம் எப்படி நடந்துகொள்வதென்று தெரியாது?” என்றாள்.

’நீயா பெண்? வேசி!’ என்று மனத்துள் நினைத்துக்கொண்டேன்.

முத்தமிட அவளைநோக்கி மீண்டும் பாய்ந்தேன். ஆனால் அவள் எழுந்து ஓடிவிட்டாள். குவளையை கையிலெடுத்து பாலை என் முகத்தில் வீசி, “இந்தா, உன் பால்!” என்றாள்.

நான் வாயினுள் சென்றதை விழுங்கினேன். ஆனால் பெரும்பகுதி என் முகத்தில் வழிந்தது. நான் அவளை பிடித்து படுக்கையில் வீழ்த்தினேன். என் கைகளால் அசையவிடாமல் அவளை பிடித்துக்கொண்டு பால்வழியும் என் முகத்தால் முத்தமிட்டேன்.

அப்போது என் முத்தத்தை அவள் தடுக்கவில்லை. மாறாக, தன் கையை என்னைச்சுற்றி போட்டு என்னை அணைத்தாள். என்னை முத்தமிட்டு, “ஏய், நீ சுவையாயிருக்கிறாய். பால் நல்லது என்பது உண்மைதான்,” என்றாள்.

என் முகமெங்கும் முத்தமிட்டு வழிந்த பாலை நக்கினாள். வெறுப்புவிளையாட்டுக்குப்பின் அவளுடைய உண்மையான அன்பை காட்டினாள். அது எனக்கு மிகுந்த மகிழ்ச்சியையும் கிளர்ச்சியையும் ஏற்படுத்தியது. அவளன்பில் நான் இளகினேன். அவள் அந்த வாய்ப்பை பயன்படுத்தி என் தளர்ந்த பிடியிலிருந்து நழுவிவிட்டாள். ஏமாற்றுக்காரி! இவளைப்பற்றி தெரிந்தே ஏமாந்தேனே!

படுக்கையிலிருந்து எழுந்தேன். அவள் அடுத்த பக்கத்துக்கு ஓடினாள். அறையை ஏற்பாடுசெய்தவர்களும் அவளுடன் சேர்ந்து சதிசெய்திருக்கவேண்டும். படுக்கையை அறையின் நடுவில் அமைத்திருந்தனர். பூச்சரங்கள் அதைச்சுற்றி தொங்கின. பூவிதழ்கள் படுக்கையிலும் சுற்றிலும் இறைந்துகிடந்தன. அவள் படுக்கையைச்சுற்றி ஓடி நானிருந்தவிடத்துக்கு மறுபக்கமே நின்றுகொள்வதில் வெற்றியடைந்தாள். அவளை வளைத்துப்பிடிக்க என்னால் இயலவில்லை. அவள் என்னை கிளரிவிட்டிருந்தாள். எனக்கு அவள் வேண்டும். செய்வதறியாமல் மலைத்து நின்றேன். அவள் மறுபக்கம் நின்று நான் எந்தத்திசையில் அசைந்தாலும் அதன் எதிர்த்திசையில் நகர ஆயத்தமாயிருந்தாள்.

இந்த இக்கட்டான நிலையை முடிக்கு அவள் மேலும் குறும்புசெய்ய தீர்மானித்தாள். குனிந்து கைகளை படுக்கையில் ஊன்றி மார்புப்பிளவுகளை காட்டி நின்றாள். முந்தானையை நழுவவிட்டாள். ஒரு விரலை சட்டையிடுக்கில் விட்டு தாழ்த்தினாள். அவளுடைய மகத்தான கோளங்கள் என்னைப்பார்த்து கண்சிமிட்டின.

“வேண்டுமா, முரடா? எங்கே எடுத்துக்கொள் பார்க்கலாம்!” என்று சீண்டினாள்.

நான் படுக்கைக்கு குறுக்கே பாய்ந்தேன். அவள் துள்ளி பின்வாங்கினாள். ஆனால் அவள்சேலையின் நுனி என் கையில் சிக்கிக்கொண்டது. விரைவில் தன்னையே சுழற்றி சேலையை அவிழ்த்து என்கையில் விட்டு ஓடினாள். சேலையால் என் முகத்தில் வழிந்த பாலை துடைத்தேன். சேலையிலிருந்து ஒரு இனிய நறுமணம் வந்தது. அவளும் அப்படித்தான் மணமாயிருப்பாளோ? அவள் பாவாடைசட்டையில் ஓடியது என்னை மிகவும் கிளர்ச்சயடையச்செய்தது.

அவளுடைய விளையாட்டையே நானும் மேற்கொள்ள விரும்பினேன். என் சுண்ணியை உள்ளாடையிலிருந்து வெளியெடுத்து வேட்டியிடுக்குவழியே நீட்டினேன். அவள்வாய் பிளந்து, கண்கள் விரிந்து என் சுண்ணியிலே நிலைத்தன. ஓட மறந்து நின்ற அந்த ஒருகணத்தயக்கம் அவளைப்பிடிக்க எனக்கு போதுமானதாயிருந்தது.

நான் பிடித்தபோது என்கைகளிலிருந்து தப்பிக்கும் முயற்சியில் அவள் குனிந்தாள். ஆனால் அவள்கைகளை நான் இறுக்கமாக பிடித்துக்கொண்டேன். அந்த கைகலப்பில் அவளுடைய கண்ணாடிவளையல்களில் சில நொறுங்கின. அவள் படுக்கையில் சாய்ந்து தரையில் முழங்காலிட்டு அமர்ந்தநிலைக்கு வந்தாள். அப்போது அவள்முகம் என் குண்ணைக்குநேரக இருந்தது. தலைக்குமேல் மணிக்கட்டுகளை சேர்த்து என் கைகளால் பிடித்துக்கொண்டேன். இருபக்கங்களிலும் என் கால்களை வைத்து அவளை அசையவிடாமல் நின்றேன்.

குண்ணையை அவள்கன்னத்திலும் உதடுகளிலும் உரசவிட்டேன். அவள் முகத்தை ஒருபக்கமும் மறுபக்கமுமாக திருப்பி தவிர்க்கப்பார்த்தாள். ஆனால் அதன் விளைவு சுண்ணி அவள்முகத்தில் கூச்சமுண்டாக்கியதே. திடீரென்று அவள் தன் மனநிலையை மாற்றிக்கொண்டாள். என் சுண்ணியை வாயில் எடுத்துக்கொண்டு நக்கத்தொடங்கினாள். நாக்கின் நுனியாலும் உதடுகளாலும் குண்ணைநுனியில் வருடி மிட்டாய் சாப்பிடுவதுபோல் விளையாடினாள். நான் மேலும் அழுத்தினேன். அவளும் ஆவலுடன் நக்கிச்சப்பினாள்.

“என் சுண்ணியை ஊம்படி, வாயாடி!” என்று சொல்லி, வாயை என் குண்ணையால் நிறைத்தேன்.

“உன்னை கண்டதிலிருந்தே இனிமையாகப்பேசும் உன் வாயை ஓழ்க்கவிரும்பினேன். சரியான பகட்டுக்காரி!” என்றேன்.

அவள் கண்களை உயர்த்தி என்னை பார்த்தாள்.

“இப்போதும் ஏதாவது பேசேன்! உன் பேச்சை கேட்க எனக்கு எப்போதுமே விருப்பம்,” என்றேன்.

“பாபெபப புப்பிபுப்புப்போபு பெப்பபி பேபபுபிபுப்?” என்றாள், வாயில் சுண்ணியை நான் அமுக்கியிருந்தபோதே.

“சரி, சரி. வாயைமூடிக்கொண்டு  என் சுண்ணியை ஊம்பு. இல்லை, இல்லை. வாயைத்திறந்து என் சுண்ணியை ஊம்பு,” என்றேன்.

அவள் முழுமுயற்சியுடன் ஊம்பத்தொடங்கினாள். அவளசைவுகளுக்கேற்ப நானும் என் இடுப்பை ஆட்டி வாங்கிக்கொண்டேன்.

“ஆ, ஆங்கிலம்பேசும் உன் வாயை ஓழ்க்கிறேன்,” என்றேன். அவ்வாறு உரக்கச்சொன்னது எனக்கு மிகவும் இன்பமளித்தது.

நான் அவளை கீழ்த்தரமாக பேசியதைக்கேட்டு அவள் மகிழ்ந்ததாகவே தோன்றியது. மேலும் அன்புடன் என்னை ஊம்பியதில் அது வெளிப்பட்டது. அவ்வளவு சீண்டலுக்கும் ஏமாற்றத்துக்கும்பின் அவள் அன்புகாட்டியது என்னை இளகச்செய்தது. அதனால் நெகிழ்ந்த என் கைப்பிடியிலிருந்து தன் ஒரு கையை திருகி விடுவித்து கீழே கொண்டுவந்தாள். எச்சரிக்கையடைந்து மறுகையை வலுவாகப்பிடித்தேன். விடுபட்ட கையால் என் சுண்ணியை அடித்து தன் முகத்திலிருந்து தள்ளப்பார்த்தாள். ஆனால் அது வில்போல் திரும்பிவந்து அவள்முகத்திலே திருப்பியடித்தது. எவ்வளவு வலுவுடன் அடித்தாளோ அவ்வளவு விரைவாக திரும்பிவந்து மோதியது. என் வேட்டி அவிழ்ந்து தரையில் விழுந்தது.

பிறகு அடிப்பதை நிறுத்தினாள். மாறாக, அன்புடன் உருவி ஊம்புவதை தொடர்ந்தாள். கையில் பிடித்துக்கொண்டு முழுமனத்துடன் ஊம்பினாள். எனக்கு வானுலகத்திலிருப்பதுபோன்று இன்பமாயிருந்தது. என் முழுவுடலும் தளர்ந்தது. என் கால்கள் நிற்கவியலாமல் வளைந்தன. நான் தரையில் வீழ்ந்து அவள்முன் அமர்ந்தேன். அப்போதும் அவளை என் கால்களுக்கிடையில் இடுக்கி படுக்கைவிளிம்பில் அவள்முதுகை சாய்த்து அழுத்தியே வைத்திருந்தேன்.

அவள் முழங்கால்களை எனக்கடியில் நேராக நீட்டி தரையில் சப்பென்று அமர்ந்தாள். அவளை தப்பவிடாமலிருக்க என் கைகளை அவளிருபக்கங்களிலும் போட்டு படுக்கையில் நீட்டிக்கொண்டேன். தரையில் முழங்காலிட்டு அவள் மடியில் பாதி அமர்ந்து அவளை முத்தமிட்டு இறுக்கமாக அணைத்துக்கொண்டேன். அவள்முலைகள் என் மார்பில் அழுந்தின. அவளும் என்னை அணைத்து முத்தமிட்டு அன்பைப்பொழிந்தாள். அவளும் என் அன்பில் இளகினாள்.

கால்களால் அவளை இறுக்கி வைத்துக்கொண்டே சட்டையையும் பிராவையும் கொக்கிநீக்கி உருவியெடுத்தேன். அவளுடைய வெளுத்த முலைகள் திண்மையுடன் நேராக நின்றன. இரண்டு கைகளாலும் பிசைந்தேன். பிறகு காம்பைச்சுற்றியுள்ள கருவட்டங்களில் நக்கி, இறுதியில் விரைத்துவரும் காம்புகளையும் சூப்பினேன். அவள் என் தலையை தன் கைகளால் தாங்கி நான் சூப்பியபோது அரைக்கண் மூடியிருந்தாள்.

“சுகமாயிருக்கிறது,” என்று ஆழ்ந்த மூச்சுடன் சொன்னாள்.

அவள்முலைகளை ஆசைதீர உண்டபின் அவளை ஓழ்க்க விரும்பினேன். அவள் தரையில் படுக்குமாறு கால்களை இழுத்துவிட்டேன். பாவாடை மேலேறியதால் அவளுடைய செழுமையான தொடைகள் காட்சியளித்தன. அவள்கைகளை தலைக்குப்பின் இழுத்து கட்டிற்காலைச்சுற்றிவைத்து பிடித்தேன். அவளுடைய பிராவால் கைகளை கட்டிற்காலுக்குப்பின் சேர்த்து கட்டினேன்.

“இனி கட்டவேண்டாம்! நான் அடிபணிந்து நெடுநேரம் ஆகியும் என்னை நெரித்து வைத்திருக்கிறாய்!” என்றாள்.

அவளை புறக்கணித்து என் செயலை தொடர்ந்தேன்.

“கெஞ்சிக்கேட்கிறேன். கட்டவேண்டாம். எனக்கு உன்னை அணைத்துக்கொள்ளவேண்டும். உன் சுண்ணி என் வாயில் பட்டது இனிமையாயிருந்தது. அதன்பின் நான் எதிர்க்கவில்லை. கட்டவேண்டாம்,” என்று கெஞ்சினாள்.

அதைக்கேட்டு ஒரு கணம் சிந்தித்தேன். ஐயோ, வேண்டாம், இந்த பசப்புக்காரியின் தேன்தோய்ந்த நச்சுச்சொற்களால் நான் ஏமாறக்கூடாது.

அவள்கால்கள் கடைந்த சந்தனக்கட்டையால் செய்ததுபோலிருந்தன. அந்த உன்னதமான தொடைகளில் மேலுங்கீழும் என் கைகளை ஓடவிட்டேன். பிறகு பாவாடையை மேலும் உயர்த்தி பூப்புமேட்டை கண்டேன். கச்சிதமாக வெட்டிய முடிகளில் விரல்களால் உரசினேன். கால்களை விரித்து அவற்றின் நடுவில் என் நீண்ட சுண்ணியுடன் அமர்ந்தேன்.

அவள்புண்டை என் விரல்களுக்கு அதற்குமுன் நான் தொட்டிருந்த எல்லாப்பொருட்களிலுமிருந்தும் மாறுபட்ட மென்மையுடனிருந்தது. என் சுட்டுவிரலை புண்டைநடுவிலிருந்த இடுக்கில் தேய்த்தேன். பிறகு என் பெருவிரல்களால் புண்டையிதழ்களை இருபக்கங்களுக்கும் தள்ளி பிரித்தேன். இடுக்கின் அடிப்பாகத்தில் ஒரு சிறு துளை இருந்தது. என்னதான் ஆட்டம்போட்டாலும் இன்னும் கன்னியாகவே இருந்தாள்.

அவள்துளை என் தண்டின் நுனியைவிட பத்துமடங்கு சிறியதாக தோன்றியது. அதில் எப்படி இதை நுழைப்பது? நுனியால் துளையை மூடி கொஞ்சம் அழுத்தினேன். “ஆ,” என்று முனகினாள். வேறு கோணத்தில் வைத்து மீண்டும் முயன்றேன். அவளுக்கு வலித்ததால் வருந்தினேன். ஆனால் உள்ளே செருக மிகவும் ஆசையாயிருந்தது. அதனால் இலக்குக்கு நேராக அமர்ந்துகொண்டு மேலும் படிப்படியாக அழுத்தங்கொடுத்து அமுக்கிக்கொண்டேயிருந்தேன். அவ்வாறு அவளை மேலாகவே ஓழ்த்தேன். ஒவ்வொரு அழுத்தலுக்கும் அவள் முதுகை வளைத்து வலியால் முனகி கைகளை தரையில் அடித்து துடித்தாள். அவள் தன் கைகளை கட்டிலிருந்து எப்போது விடுவித்தாள் என்பதே எனக்கு தெரியாது. வலித்தாலும் எழுந்து ஓடவில்லை! அவளுக்கு என்மீது எவ்வளவு அன்பு!

உள்ளே செருகவியலாததாலும் அவளுக்கு வலித்ததாலும் எனக்கு ஏமாற்றமாயிருந்தது. ஆனால் அவ்வாறான ஒரு செருகலின்போது எதிர்பாராமல் அவள் புண்டை விட்டுக்கொடுத்து என் சுண்ணி கிழித்து உட்சென்றது. “ஔவ்…வூ…” என்று அழுதுவிட்டாள். கண்களில் கண்ணீர் வழிந்தது. சுண்ணியை அப்படியே வைத்திருந்து அவள்மீது படுத்தேன். அவள் நெற்றியிலும் கன்னத்திலும் தடவினேன்.

“அதிகம் வலிக்கிறதா?” என்று கரிசனத்துடன் கேட்டேன்.

“பரவாயில்லை,” என்றாள்.

வலியினூடேயும் அவள் முகத்தில் ஒரு புன்சிரிப்பு மலர்ந்தது. என் முதுகில் கைபோட்டு தட்டிக்கொடுத்தாள். பிறகு எந்த தளையும் தயக்கமும் இல்லாமல் ஒருவரையொருவர் அணைத்துக்கொண்டு காதல்புரிந்தோம். அவளுடைய முனகல்கள் வலியாலா இன்பத்தாலா என்று எனக்கு தெரியவில்லை. நான் உச்சியையடைவதற்கு சில செருகல்களே தேவைப்பட்டன. அவள்புண்டைக்குள்ளே விந்தடித்து அவள்மேல் விழுந்தேன். அவள் என் முதுகில் தட்டிக்கொண்டேயிருந்தாள்.

ஒருவருக்கொருவர் முத்தமிட்டு வெகுநேரம் பேசிக்கொண்டிருந்துவிட்டு, பிறகு தரையில் கிடந்தவாறே அப்படியே தூங்கிவிட்டோம்.

விழித்தெழுந்து துடைத்துக்கொண்டேன். அதற்குள் மாலைநேரமாகியிருந்தது. பகற்காட்சி முடிந்திருக்கும். திரைப்படத்திலிருந்து வந்திருப்பாளா என்று சிந்தித்தேன். ஒருவேளை அதன்பிறகு மணற்கரைக்கு சென்றார்களோ? அந்த எண்ணமே என்னை உலுக்கி எழுந்தமரச்செய்தது. எப்படி தெரிந்துகொள்வது? வெகுநேரம் ஆழ்ந்து சிந்தித்து ஒரு மறைமுகமான திட்டத்தை வடிவமைத்தேன்: அவளை தொலைபேசியில் அழைப்பது. அடுத்தநாள் கொடுக்கவேண்டிய வீட்டுப்பாடத்தில் ஏதோ ஐயங்கேட்கும் ஒரு பொய்ச்சாக்கில் அழைப்பது. கேள்வியை நன்றாக ஒத்திகைபார்த்து அவள்விடுதியின் எண்ணை கண்டுபிடித்து அழைத்தேன். அவளுடன் அறையில் தங்குபவள் இணைப்பில் வந்து அவள் வெளியே போயிருப்பதாக சொன்னாள். அப்படியானால், இன்னும் ஊர்மேய்ந்துகொண்டிருந்தாள்!

“இரவுணவுக்கு வரும்போது நான் கூப்பிட்டதாக சொல்லுங்கள்,” என்றேன்.

“இன்று இரவுணவுக்கு வரமாட்டாள். அவள் வர வெகுநேரமாகும்,” என்றாள்.

என் குருதி கொதிக்கத்தொடங்கியது. “என்ன, இங்கேதானே… வழக்கமாக… அவள்…” என்று திணரினேன்.

“ஆம். வழக்கமாக இங்குதான் சாப்பிடுவாள். இன்று அவளண்ணன் வந்திருக்கிறார். இருவரும் வெளியே சென்றார்கள்.”

அண்ணனா! ‘வேறென்னடா, முட்டாள்!’ என்று என்னை நானே உதைத்துக்கொண்டேன். எவ்வளவு மடத்தனமாக எண்ணிக்கொண்டேன்! நிகழ்வுகளை நான் என் மஞ்சட்காமாலை கண்களாலே… இல்லை, குடுட்டுக்கண்களாலே… பார்த்திருக்கிறேன்.

“ஓ, அப்படியா? சரி,” என்றேன், வேறென்ன சொல்வதென்று தெரியாமல்.

“மிகவும் முக்கியமா? நேரங்கழித்து வந்தாலும் வந்தவுடன் கூப்பிடச்சொல்லட்டுமா?”

“வேண்டாம், வேண்டாம், வேண்டாம், வேண்டாம். ஒன்றும் சொல்லவேண்டாம். நான்… நா… நாளைக்கு வகுப்பில் பேசிக்கொள்கிறேன்.”

---

[1] personality